TEDxSitia

«Το Όλον είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του» είχε πει ο Αριστοτέλης καθώς το «Όλον» δεν είναι το αποτέλεσμα μόνο των επιμέρους μερών αλλά συνήθως είναι το αποτέλεσμα ενός πολύπλοκου διασυνδεδεμένου δικτύου με τα μέρη να έχουν συνεργατικές ιδιότητες μεταξύ τους. Η σύνθεση λοιπόν αποτελεί βασική λειτουργία για την ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα και τους τομείς. Στην τεχνολογία, την επιστήμη, την οικονομία και τις επιχειρήσεις μπορεί να παράγει νέα επιτεύγματα και καινοτομίες. Στην αρχιτεκτονική, το θέατρο, την μουσική και το χορό μπορεί να παράγει νέα έργα. Στην κοινωνία, την ιδεολογία και την φιλοσοφία μπορεί να γεφυρώνει τις αποστάσεις και να δημιουργεί νέα νοήματα και δυναμικές, να αναπτύσσει νέους συναισθηματικούς δεσμούς και να φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά. Μπορεί να συσχετίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Αλλά μπορεί και να συνδέει φαινομενικά ανεξάρτητα μεταξύ τους γεγονότα και καταστάσεις. Αναγνωρίζοντας τις αντιφάσεις μπορεί κανείς να τις αποδεχθεί και να τις ενσωματώσει με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματιστεί τελικά μια ενιαία λειτουργική ενότητα και να αναζητηθεί η σύνδεση εκεί που φαίνεται να υπάρχει μόνο χάος. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Προσέλευση: 9:00-10:00 1η Ενότητα: 10:00-11:30 - Καρακατσάνης Μιχαήλ: «Κλιματική αλλαγή-Ανάγκη αλλαγής του υφιστάμενου αναπτυξιακού μοντέλου-Διαχείριση του ατμοσφαιρικού νερού ως μια από τις προτεινόμενες λύσεις» - Τσαφαράς Σπύρος : «Διεπιστημονικές Συνθέσεις – Υπερτοπικές Εκθέσεις» - Gaurav Jaisinghania: «Το αόρατο νήμα: Συνθέτοντας την παγκόσμια τεχνολογία με την τοπική ταυτότητα» - Φασούλα Ευδοξία: «Γραφολογία: Προς μία νέα διεπιστημονικότητα» 1ο Διάλειμμα / 1ο Εργαστήριο : (Συμεωνίδης Μπάμπης: «Βιώνοντας την επικινδυνότητα οδήγησης υπό μέθη») 2η Ενότητα: 12:00-13:15 - Βλαχάδη Μαρία: «Η Μεταναστευτική-Προσφυγική Κρίση και Πολιτικές Διαχείρισης σε μία σύγχρονη Ενωμένη Ευρώπη» - Καπετανάκης Παύλος-Αλέξανδρος: «Το στρες διασωστών και Πυροσβεστών κατά τη διαχείριση κρίσης. Οι δυσκολίες κατά τη λήψη αποφάσεων σε συνδυασμό με το επίπεδο λειτουργίας κοινότητας.» - Φαρσάρης Γιάννης: «Ένας άνθρωπος, ένας αλγόριθμος κι ένας ψίθυρος μπαίνουν σε ένα μπαρ...» 2ο Διάλειμμα / Φαγητό 2ο Εργαστήριο 14:00-15:00 : (Παπάνης Ευστράτιος: «Γέφυρες Επικοινωνίας. Ευέλικτη αλληλεπίδραση ανάλογα με τον τύπο προσωπικότητας: Προσαρμόζοντας το Μήνυμα στον Άνθρωπο») 3η Ενότητα: 15:15-16:30 - Βανταράκης Βαγγέλης: «Συνθέτοντας φιλοσοφικές σημασίες» - Περρωτής Ελευθέριος: «Χώρος - χρόνος - άνθρωπος: το παράδειγμα της Σητείας» - Τσικριτσής Μηνάς: «Ο Χρόνος από τη Μινωική εποχή στο Παρόν» 3ο Διάλειμμα / 3ο Εργαστήριο: (Μπάκας Παναγιώτης: «Ο λόγος που γίνεται δράση - το θεατρικό παιχνίδι ως πράξη έκφρασης και συλλογικής δημιουργίας») 4η Ενότητα: 17:15-18:30 - Πλεξουσάκης Μανώλης: «Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι ;;;» - Συμεωνίδης Μπάμπης: «Συνθέτοντας μία ζωή από την αρχή» - Παπάνης Ευστράτιος: « Η προσωπικότητα ως σύνθεση» Παρουσίαση: Μάνος Ρουσσομουστακάκης ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΟΜΙΛΙΩΝ Ομιλητής: Μιχαήλ Καρακατσάνης Τίτλος: Κλιματική αλλαγή-Ανάγκη αλλαγής του υφιστάμενου αναπτυξιακού μοντέλου-Διαχείριση του ατμοσφαιρικού νερού ως μια από τις προτεινόμενες λύσεις Είναι γεγονός ότι το κλίμα της γης εισέρχεται σε ολοένα και πιο αχαρτογράφητα νερά και ότι ως απόρροια της Κλιματικής Αλλαγής εμφανίζονται όλο και πιο βίαια και μεγάλης ραγδαιότητας φαινόμενα με μικρή διάρκεια. Για τους παραπάνω λόγους χρειάζεται αλλαγή του υφιστάμενου αναπτυξιακού μοντέλου προς την κατεύθυνση τόσο μιας βιώσιμης, πράσινης οικονομίας όσο και χαμηλών ή και μηδενικών εκπομπών άνθρακα με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας. Καθώς η Κρήτη βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή πρέπει να εξεταστούν προγράμματα αύξησης βροχόπτωσης. Αυτήν τη στιγμή “τρέχουν’’ στον κόσμο 220 προγράμματα τροποποίησης καιρού σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική. Ομιλητής: Σπύρος Τσαφαράς Τίτλος: Διεπιστημονικές Συνθέσεις – Υπερτοπικές Εκθέσεις Αρκετά από τα συνεργατικά ερευνητικά έργα που υλοποιήσαμε με κέντρα, πανεπιστήμια, πολιτιστικούς φορείς και άλλες επιχειρήσεις, είχαν μία κοινή κατάληξη: την ενσωμάτωση των αποτελεσμάτων τους σε περιοδικές ή περιοδεύουσες εκθέσεις, που εξακολουθούν να παρουσιάζονται με μεγάλη επιτυχία. Οι εκθέσεις αυτές, παρόλο που πραγματεύονται εξειδικευμένα θέματα ή ζητήματα, είναι ιδιαίτερα πρωτότυπες. Έχοντας προκύψει από τη γόνιμη συνεργασία της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας με επαγγελματίες της δημιουργικής βιομηχανίας, συνθέτουν αρμονικά επιστημονικά τεκμηριωμένες γνώσεις, καινοτόμες ψηφιακές τεχνολογίες, σύγχρονα οπτικοακουστικά και διαδραστικά μέσα, ευρηματικές εκθεσιακές επιλύσεις, προσφέροντας στους επισκέπτες μία ολοκληρωμένη –βιωματική, γνωστική, αισθητική, αισθητηριακή– εμπειρία. Κάπως έτσι γεννήθηκε μία απλή, αλλά συγχρόνως μεγαλεπήβολη ιδέα: να δημιουργήσουμε έναν αποτελεσματικό μηχανισμό που δεν θα περιορίζεται μόνο στη συστηματική παραγωγή εκθέσεων, αλλά θα εξασφαλίζει τη συνεχή περιοδεία τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ακόμα και σε εναλλακτικούς χώρους και υποδομές φιλοξενίας, διευρύνοντας τη διάχυση και την πρόσληψη του περιεχομένου τους από πολλές και διαφορετικές ομάδες κοινού. Ομιλητής: Gaurav Jaisinghania Τίτλος: Το αόρατο νήμα: Συνθέτοντας την παγκόσμια τεχνολογία με την τοπική ταυτότητα Η παγκόσμια τεχνολογία υπόσχεται πρόοδο - αλλά με ποιο κόστος; Από το Ντουμπάι μέχρι το Ντιτρόιτ, οι πόλεις κινδυνεύουν να γίνουν αποστειρωμένοι κλώνοι της Silicon Valley, διαγράφοντας τον πολιτισμό για την ευκολία. Ωστόσο, η σύνθεση προσφέρει έναν τρίτο δρόμο: υφαίνοντας καθολικά εργαλεία όπως το blockchain ή το 5G στον ιστό της τοπικής ταυτότητας. Πάρτε το Μεντεγίν της Κολομβίας, όπου τα τελεφερίκ που σχεδιάστηκαν για τις φαβέλες λειτουργούν τώρα ως κόμβοι ψηφιακού αλφαβητισμού, συνδυάζοντας την υποδομή με την υπερηφάνεια της κοινότητας. Ή το Κιότο, το οποίο χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη για να διατηρήσει τη χειροτεχνία αιώνων, ενώ παράλληλα ενισχύει τον τουρισμό. Η ομιλία αυτή υποστηρίζει ότι η καινοτομία δεν χρειάζεται να διαγράφει την κληρονομιά. Αντιμετωπίζοντας την τεχνολογία ως νήμα -και όχι ως μπάλα καταστροφής- μπορούμε να συρράψουμε τις παγκόσμιες εξελίξεις σε τοπικές ιστορίες, διασφαλίζοντας ότι οι πόλεις εξελίσσονται χωρίς να χάνουν την ψυχή τους. Το αποτέλεσμα; Ένας κόσμος όπου η πρόοδος ενισχύει την ταυτότητα, αντί να την θάβει. Ομιλητής: Ευδοξία Φασούλα Τίτλος: Γραφολογία: Προς μία νέα διεπιστημονικότητα Το επιστημολογικό υπόβαθρο της γραφολογικής επιστήμης, ήδη από τη γέννησή της, ήταν συνθετικό άλλων γειτονικών επιστημονικών κλάδων, όπως η ψυχολογία, η φιλολογία και η παλαιογραφία. O διεπιστημονικός χαρακτήρας της γραφολογίας άλλοτε θεωρήθηκε πηγή εμπλουτισμού της κι άλλοτε απειλή της επιστημολογικής της αυτονομίας. Στο σημερινό περιβάλλον επαυξημένης συνθετότητας, η γραφολογία, ιδιαιτέρα η δικανική, οφείλει να κινηθεί συνθετικά σε νέους διεπιστημονικούς δρόμους με έμφαση τις νευροεπιστήμες, τη γλωσσολογία και την επιστήμη της πληροφορικής. Ζητήματα όπως αυτά των γραφοβιομετρικών υπογραφών, της γραφοπαθολογίας και της επικουρικής κειμενικής ανάλυσης συνιστούν προκλήσεις μεθοδολογικής συνέργειας αλλά και δεοντολογικής οριοθέτησης. Πρόκειται για μία διαρκή επαναδιατύπωση του τρόπου σύνθεσης των επιστημών που πλαισιώνουν τον εφαρμοστικό τομέα της γραφολογικής επιστήμης, κυρίως σε δικανικό πλαίσιο. 1ο Εργαστήριο, Μπάμπης Συμεωνίδης «Βιώνοντας την επικινδυνότητα οδήγησης υπό μέθη» Στο εργαστήριο αυτό με την χρήση των «γυαλιών μέθης» επιδιώκεται μια δυνατή βιωματική εμπειρία ώστε οι παρευρισκόμενοι να αντιληφθούν στην πράξη πόσο επικίνδυνη είναι η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, καθώς αλλοιώνεται η αντίληψη του χώρου και ο χρόνος αντίδρασης. Ομιλητής: Μαρία Βλαχάδη Τίτλος : Η Μεταναστευτική-Προσφυγική Κρίση και Πολιτικές Διαχείρισης σε μία σύγχρονη Ενωμένη Ευρώπη Η συγκεκριμένη Εισήγηση-Παρουσίαση αποτελεί μία ευκαιρία να παρουσιαστεί η Μεταναστευτική-Προσφυγική κρίση στην πραγματική της διάσταση για τη χώρα μας και την Ευρώπη μέσα από αξιόπιστο πληροφοριακό υλικό. Το υλικό αυτό θα αποτελέσει το έναυσμα για την αποτύπωση της όλης προβληματικής και την ανάγκη σχεδιασμού και υλοποίησης πολιτικών-στρατηγικών για την αποτελεσματική διαχείριση της κρίσης σε μία σύγχρονη Ευρώπη. Θα γίνει μία σύντομη αναφορά σε Ευρωπαϊκές Συνθήκες οι οποίες σχετίζονται άμεσα με το Μεταναστευτικό-Προσφυγικό Ζήτημα σε μία προσπάθεια κοινής αντιμετώπισής του και στο κατά πόσο αυτές υπήρξαν επαρκείς. Συγκεκριμένες έρευνες με συγκεκριμένα ερευνητικά αποτελέσματα αποδεικνύουν την κρισιμότητας της σύγχρονης κατάστασης. Τέλος συνδυαστικά με ειδησεογραφικό υλικό πάνω στις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις και σε πιθανά σενάρια θα αναδυθεί η ανάγκη μίας Ενωμένης Ευρώπης με συγκεκριμένες προτάσεις για το μέλλον. Ομιλητής: Παύλος Αλέξανδρος Καπετανάκης Τίτλος: Το στρες διασωστών και Πυροσβεστών κατά τη διαχείριση κρίσης . Οι δυσκολίες κατά τη λήψη αποφάσεων σε συνδυασμό με το επίπεδο λειτουργίας κοινότητας. Οι επιπτώσεις τόσο των φυσικών όσο και των ανθρωπογενών φαινομένων εκθέτουν μεγάλους πληθυσμούς σε κλιμακώμενους κινδύνους, με τις ευάλωτες ομάδες ιδιαίτερα εκτεθειμένες σε επικείμενες καταστροφές. Ο περιορισμός απωλειών εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την ευθυκρισία, την εμπειρία και εκπαίδευση των πρώτων ανταποκριτών, των στελεχών της πολιτικής προστασίας (ή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας), αλλά και τη γνώση των γενικών αρχών της ίδιας της κοινότητας . Η ομιλία αυτή εστιάζει στο τρόπο με τον οποίο οι πρώτοι ανταποκριτές αντιμετωπίζουν ανάλογα περιστατικά, το ψυχολογικό τους στρες για την ορθή λήψη αποφάσεων εξ αιτίας του περιορισμένου χρόνου ανταπόκρισης και προετοιμασίας, τους διαθέσιμους πόρους, το προσωπικό, τη σοβαρότητα ή τον αστάθμητο χαρακτήρα του περιστατικού, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο διάφορες ευπαθείς ομάδες αντιμετωπίζουν το περιστατικό και τους διασώστες. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην ανάγκη ενημέρωσης της κοινότητας (π.χ. συν-εκπαίδευση με διασώστες) όσον αφορά τις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας κατά τη διάρκεια της κρίσης. Ομιλητής: Γιάννης Φαρσάρης Τίτλος: Ένας άνθρωπος, ένας αλγόριθμος κι ένας ψίθυρος μπαίνουν σε ένα μπαρ... Από τότε που οι άνθρωποι κοίταξαν για πρώτη φορά τα αστέρια, μέχρι σήμερα που οι μηχανές προσπαθούν να γράψουν ποίηση για τη μοναξιά τους, το όνειρο της τεχνητής νοημοσύνης είναι μια ιστορία τόσο παλιά όσο και οι πρώτες ιστορίες που λέγονταν γύρω από τη φωτιά σε μια σπηλιά. Οι ρίζες της βρίσκονται στη μυθολογία. Ο χάλκινος Τάλως προστάτευε την Κρήτη, ο Πυγμαλίων ερωτεύτηκε ένα άγαλμα, το Γκόλεμ περιπλανιόταν στα σοκάκια της Πράγας. Ο Άλαν Τούρινγκ αναρωτήθηκε αν μια μηχανή μπορεί να σκεφτεί ή απλώς να προσποιηθεί ότι το κάνει. Κάθε γενιά έχτιζε κάτι νέο, τού έδινε όνομα, τού έλεγε «μίλα» και περίμενε να ακούσει κάτι πιο βαθύ από έναν αντίλαλο. Τι θα συμβεί αν ένας άνθρωπος, ένας αλγόριθμος κι ένας ψίθυρος μπουν σε ένα μπαρ; Ο άνθρωπος θα παραγγείλει μια μπύρα, ο αλγόριθμος θα προβλέψει ποιο τραγούδι θα παίξει μετά, ο ψίθυρος όμως, δεν θα καθίσει μαζί τους. Θα τριγυρνάει στα τραπέζια και θα ψιθυρίζει κρυφά μια λέξη σε όλους, μια λέξη που θα μείνει μετέωρη — κάπου ανάμεσα σε ένα ποτήρι μπύρας μισογεμάτο και σε ένα λογισμικό που φορτώνει. 2ο Εργαστήριο: Ευστράτιος Παπάνης Τίτλος: «Γέφυρες Επικοινωνίας. Ευέλικτη αλληλεπίδραση ανάλογα με τον τύπο προσωπικότητας: Προσαρμόζοντας το Μήνυμα στον Άνθρωπο» Το εργαστήριο στοχεύει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων προσαρμοστικής και εύκαμπτης επικοινωνίας, ανάλογα με τον συνομιλητή μέσω της κατανόησης των διαφορετικών τύπων προσωπικότητας. Οι συμμετέχοντες θα μπορέσουν να βελτιώσουν τόσο τις προσωπικές όσο και τις επαγγελματικές τους σχέσεις, μαθαίνοντας τις ιδιαιτερότητες και τους τρόπους προσέγγισης διαφορετικών χαρακτήρων. Διάρθρωση Εργαστηρίου: Εισαγωγή - Καλωσόρισμα και συνοπτική παρουσίαση του θέματος - Σύντομη άσκηση γνωριμίας με έμφαση στην επικοινωνία - Ανασκόπηση βασικών τύπων προσωπικότητας Κύριο Μέρος - Αναλυτική παρουσίαση τεχνικών επικοινωνίας για: Εσωστρεφείς: Σεβασμός προσωπικού χώρου, παροχή χρόνου σκέψης, προτίμηση στην ουσιαστική συζήτηση Εξωστρεφείς: Δυναμικός διάλογος, ευκαιρίες για έκφραση, ενεργητική αλληλεπίδραση Αμφιστρεφείς: Ευελιξία στην επικοινωνιακή προσέγγιση, διαβάζοντας τις καταστάσεις Ναρκισσιστικές προσωπικότητες: Τεχνικές αποφυγής συγκρούσεων, διαχείριση προκλητικών συμπεριφορών Αγχώδεις προσωπικότητες: Τεχνικές καθησυχασμού, δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος Νευρωσικοί τύποι: Έντονες μεταπτώσεις στην ψυχολογία, συναισθηματική αστάθεια και βαθιά μελαγχολία, ευερεθιστότητα και ψυχολογικές μεταπτώσεις. - Βιωματικές ασκήσεις σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες - Μελέτες περιπτώσεων και παιχνίδια ρόλων Κλείσιμο - Σύνοψη βασικών σημείων - Πρακτικές συμβουλές για εφαρμογή στην καθημερινότητα - Χρόνος για ερωτήσεις και συζήτηση - Προτεινόμενοι πόροι για περαιτέρω μελέτη Μεθοδολογία: Το εργαστήριο συνδυάζει θεωρητική γνώση με πρακτική εφαρμογή μέσω: - Σύντομων διαδραστικών παρουσιάσεων - Βιωματικών ασκήσεων και παιχνιδιών ρόλων - Ομαδικών συζητήσεων και ανταλλαγής εμπειριών - Πρακτικών εργαλείων άμεσης εφαρμογής Αναμενόμενα Οφέλη: - Βελτιωμένη ικανότητα αναγνώρισης διαφορετικών τύπων προσωπικότητας - Ανάπτυξη επικοινωνιακής ευελιξίας και προσαρμοστικότητας - Μείωση παρεξηγήσεων και συγκρούσεων στις διαπροσωπικές σχέσεις - Ενίσχυση της ενσυναίσθησης και της ικανότητας δημιουργίας ουσιαστικών σχέσεων Ομιλητής: Βαγγέλης Βανταράκης, Τίτλος: Συνθέτοντας φιλοσοφικές σημασίες Συχνά, οι λέξεις σημαίνουν περισσότερα απ’ ό,τι σημαίνουν συνήθως. Ως προς αυτό, η ελληνική γλώσσα παρουσιάζει δύο ιδιαιτερότητες που έχουν φιλοσοφική αξία. Πρώτον, μακραίωνη γραπτή ιστορία και, δεύτερον, τριβή με τον φιλοσοφικό στοχασμό. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές καθημερινές λέξεις, που χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα, έχουν ένα λανθάνον περιεχόμενο και συνάψεις που μας καλούν να μετουσιώσουμε τη λέξη σε λόγο. Υπαινίσσονται, παραπέμπουν, προσφέρουν αφορμές για ιδέες. Μολονότι δεν το καταλαβαίνουμε πάντοτε, ο καθημερινός λόγος βρίθει λέξεων που διακινούν βαρύνουσες σημασίες. Ένα καλό παράδειγμα προσφέρει η λέξη «ουσία». Αφενός, αποτελεί θεμελιώδη φιλοσοφικό όρο. Αφετέρου, συνιστά τη λεξιλογική βάση για ένα σύστημα εννοιών που αφορούν σε βασικές όψεις του φυσικού και του ανθρώπινου κόσμου. Ομιλητής: Ελευθέριος Περρωτής Τίτλος: «Χώρος - χρόνος - άνθρωπος: το παράδειγμα της Σητείας» Λαμβάνοντας υπόψη μας ότι ο όρος σύνθεση μπορεί να συνδέει και φαινομενικά ανεξάρτητα μεταξύ τους γεγονότα και καταστάσεις, ως ιστορικοί αντιλαμβανόμαστε ότι το παρελθόν είναι ζωντανό στην κοινωνία μας, καθώς η κάθε κοινωνία προσπαθεί να διαμορφώσει την ιδιαιτερότητα των μελών της εμφυτεύοντας σε αυτά τη δική της μνήμη. Το συναντά κανείς στη στρωματογραφία των οικισμών (π.χ. Σητεία), στον τρόπο που τα ίχνη του είναι ενταγμένα στον οικιστικό ιστό και διαμορφώνουν τις καθημερινές διαδρομές των ανθρώπων μιας κοινότητας, αλλά και σε αυτό που καλείται γεωγραφική πραγματικότητα και επηρεάζει τη βιωμένη τους καθημερινότητα. Το συναντά επίσης στον τρόπο που το παρελθόν και οι συζητήσεις γι’ αυτό μπορούν να κινητοποιούν τους ανθρώπους εγείροντας αρκετές δημόσιες αντιπαραθέσεις (π.χ. ταυτότητα πόλης, 1922 κ.ά.). Την ίδια στιγμή που η ιστορία δεν ταυτίζεται με τη μνήμη, αλλά η μνήμη ως συλλογικό ή ως αρχειακό αποτέλεσμα αποτελεί το κλειδί για την κατανόηση του παρελθόντος και των γενικών αληθειών. Ομιλητής: Μηνάς Τσικριτσής Τίτλος: Ο Χρόνος από τη Μινωική εποχή στο Παρόν. «Το Όλον είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του» είχε πει ο Αριστοτέλης. Ακόμη και στο έργο του περί Ουρανού αναφερόμενος στον Πυθαγόρα, ορίζει: τὸ πᾶν καὶ τὰ πάντα τοῖς τρισὶν ὥρισται. Επομένως η έννοια του Χρόνου ως Όλον είναι μεγαλύτερη από τα τρία μέρη του: το Παρελθόν, το Παρόν και το Μέλλον. Γενικά ο χρόνος χαρακτηρίζεται ως η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας από το παρελθόν στο παρόν. Στη φυσική, ο χρόνος ορίζεται ως η ακαθόριστη εξέλιξη της ύπαρξης των γεγονότων; θεωρούμενη ως σύνολο. Στην ομιλία αυτή θα κατανοήσουμε μέσα από Μινωικά ευρήματα της Ανατολικής Κρήτης την αντίληψη της έννοιας του χρόνου στο παρελθόν σε σχέση με το παρόν. Θα δούμε λοιπόν το χρόνο σε κάθε περίοδο σε τρία επίπεδα όπως ορίζουν οι Πυθαγόρειοι. 3ο Εργαστήριο: Παναγιώτης Μπάκας Τίτλος: "Ο λόγος που γίνεται δράση - το θεατρικό παιχνίδι ως πράξη έκφρασης και συλλογικής δημιουργίας" Σε μία κοινωνία που συνεχώς αλλάζει και προσαρμόζεται σε νέα δεδομένα , το θεατρικό παιχνίδι αναδεικνύεται ως ένα πολύτιμο καταφύγιο δημιουργικής και συλλογικής έκφρασης. Πρόκειται για μία βιωματική διαδικασία όπου ο λόγος δεν μένει στατικός αλλά μεταμορφώνεται σε δράση και η σκέψη μετατρέπεται σε σώμα και κίνηση. Μέσα από απλές ασκήσεις, αυτοσχεδιασμούς και θεατρικούς κανόνες, που γεννιούνται και σπάνε σε κάθε βήμα, ένα σύνολο ανθρώπων, ανεξαρτήτως ηλικίας και εμπειρίας γίνεται ένας ζωντανός οργανισμός. Με φαντασία και αυθορμητισμό, χτίζεται από το μηδέν μια αυτοσχέδια θεατρική παράσταση - ένα σκηνικό αποτέλεσμα που δεν υπακούει σε φόρμες αλλά στην αλήθεια της στιγμής και τη δυναμική της ομάδας. Το θεατρικό παιχνίδι δεν είναι απλώς μια παιδαγωγική ή καλλιτεχνική μέθοδος . Είναι μία πράξη επικοινωνίας. Είναι η απόδειξη πως όταν οι άνθρωποι μιλούν, ακούν και κινούνται μαζί μπορούν να δημιουργήσουν κάτι βαθιά αυθεντικό και αληθινό. Ένα έργο φτιαγμένο από το λόγο που έγινε πράξη. Ομιλητής: Μανώλης Πλεξουσάκης Τίτλος: Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι ;;; Η διάσπαση των θεμάτων σε μικρότερες οντότητες βοήθησε την επιστήμη να διεισδύσει βαθύτερα στα μυστικά της ύλης και να κάνει σημαντικότατα βήματα στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού. Η τεχνολογική αυτή πρόοδος αντανακλάται και στην Ιατρική, οι δυνατότητες της οποίας έχουν εκτοξευτεί τις τελευταίες δεκαετίες. Δεδομένου όμως ότι οι έμβιοι οργανισμοί αποτελούν πολύπλοκα σύνθετα σύνολα σμιλεμένα στο διάβα εκατομμυρίων ετών, δημιουργείται το ερώτημα μήπως η υπερεξειδίκευση των τομέων της Ιατρικής και η διάσπαση των ειδικοτήτων της, μας στερεί τη δυνατότητα μιας ορθότερης προσέγγισης του ασθενή. Θα προσπαθήσω να θίξω κάποιες διαστάσεις αυτού του θέματος, όπως τις αναγνώρισα και αντιμετώπισα σαν προσωπική πρόκληση στην άσκηση της Ιατρικής σε μικρή επαρχιακή πόλη. Ομιλητής: Μπάμπης Συμεωνίδης Τίτλος: Συνθέτοντας μία ζωή από την αρχή Πριν από 45 χρόνια, άφησα την Ελλάδα, αναζητώντας μια νέα αρχή με σταθερό πλάνο και ξεκάθαρους στόχους. Χρηματοδότησα τα όνειρά μου εργαζόμενος σε ποικίλες και συναρπαστικές δουλειές - από νυχτερινές βάρδιες σε βενζινάδικο επί μια δεκαετία, έως ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο, για οκτώμισι χρόνια. Συνέλεγα βότανα για φαρμακευτική εταιρεία και δοκίμασα πολλές ακόμη ενδιαφέρουσες εμπειρίες. Η επιθυμία μου για μάθηση ήταν ακόρεστη, αν και γνώριζα πως οι σπουδές μου δεν αποσκοπούσαν σε οικονομικό όφελος. Είχα έναν μοναδικό στόχο που θα δίδασκα και στα παιδιά μου: τον συνδυασμό του τερπνού με το ωφέλιμο. Θα επιθυμούσα μόνο δύο πράγματα για εκείνα: να είναι ευτυχισμένα και χρήσιμα μέλη της κοινωνίας. Επιστρέφοντας στην πατρίδα, επέλεξα το επάγγελμα του Οδηγού βουνού με αυτόν ακριβώς τον στόχο. Η αίσθηση κοινωνικής προσφοράς συμπληρώθηκε μέσω του εθελοντισμού, ολοκληρώνοντας έτσι το προσωπικό μου ταξίδι αυτογνωσίας και δημιουργίας. Ομιλητής: Ευστράτιος Παπάνης Τίτλος: Η προσωπικότητα ως σύνθεση Η σύνθεση των θεωριών και των καλών πρακτικών σχετικά με την ενδυνάμωση και ανάπτυξη της προσωπικότητας βρίσκεται σε μεταιχμιακή φάση, δεδομένου του πλήθους και του περιεχομένου των προσεγγίσεων, οι οποίες πολλές φορές προβάλλουν ως ιδανικά, πρότυπα και πρωτόκολλα που σπάνια ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Παράλληλα, η ψηφιακή εποχή αρχίζει να αποδέχεται ως σημαντικές εκφάνσεις του εαυτού, που σε παλαιότερες εποχές θα φάνταζαν παράλογες. Υπό το πρίσμα αυτό η ομιλία θα επικεντρωθεί στις εξελίξεις σχετικά με την αυτοβελτίωση σύμφωνα με την δυναμική θέαση της προσωπικότητας. English Aristotle said, "The whole is greater than the sum of its parts", meaning that the "Whole" is not just a collection of individual components but often emerges as a complex, interconnected system where the parts work together in collaboration. Synthesis, therefore, is a basic function of development in all fields and at all levels. In technology, science, economics and business it can result in new advances and innovations. In architecture, theatre, music and dance it can create new works. In society, ideology and philosophy it can bridge distances to generate new meanings and dynamics, forging new emotional bonds and bringing people closer together. Synthesis can link past, present and future. But it can also connect seemingly independent events and situations. In recognizing contradictions one can accept them and integrate them in such a way that a single functional whole is finally created and a connection is sought where it seems there is only chaos.